Update 2 september 2026
Ik ga maar verder waar ik de vorige keer gestopt ben. En dat is met de Montessori school. De officiële inwijding was de donderdag na de laatste update. Volgens de lokale krant waren ongeveer 150 personen bij de officiële opening. Die bestond in het introduceren van de leerlingen, enkele toespraken, zang en het officieel door knippen van een lint om de opening te markeren.
Daarna kon iedereen rond kijken in de school.
Buiten stond er koffie, thee, frisdrank en taart. Daar kon je ook nog even napraten. Mijn werkgever was zo aardig om ons een uurtje betaald vrij te geven zodat we de opening konden bijwonen.
Helaas geen plaatjes van het gebeuren. Was het even vergeten om foto’s te maken en tevens is het lastig om van zo’n opening foto’s te maken zonder dat er iemand duidelijk op staat.
Verder heb ik veel kleine klusjes gedaan rondom mijn huis. Afgelopen week was het enkele dagen mooi weer en daar moet je dan gebruik van maken.
Als eerste heb ik mijn rots verwijder project afgemaakt. Dit lukte tot mijn verrassing toch nog.
Er ligt al zo lang ik hier woon een rots in de tuin die net iets te ver boven het gazon uitsteekt. Pas je een keer niet op met het gazon maaien dan hoor je zo’n irritant geluid dat je verteld dat je je mes weer moet slijpen.
Ik had al een keer een poging gedaan om hem uit te graven maar de rots was te groot en te zwaar.
Nadat ik er weer eens over was gereden met de gazonmaaier schoot het me ineens te binnen dat je hier iets hebt wat Trollkraft heet.
Hiermee kun je rotsen in kleine stukjes krijgen. Je boort dan zo grote mogelijke gaten in de rots. Hoe groter en hoe dieper hoe beter. Dat boren viel helaas niet mee.
Zelfs met nieuwe boren koste het me zeker een half uur en een enorm warme boormachine om vier kleine gaten in de rots te krijgen. Trollkraft mix je met een beetje water tot dat je een dikke smurrie krijgt. Dat giet je in de gaten. Als de Trollkraft opdroogt zet het enorm uit. Zoveel dat het een rotsblok in tweeën kan splijten. Zo goed ging het helaas niet bij mij.
Eerst kwam er een stuk van de bovenkant af. Daarna weer nieuwe gaten geboord en er kwam weer een klein stukje af. Daarna weer nieuwe gaten geboord en deze twee keer opgevuld met Trollkraft. En zie hier. De rots was in tweeën. Het grootste gedeelte was nog te zwaar om te tillen maar ik kon hem in de bos rollen naast mijn huis.
Daarna het gat opvullen met zand en wat graszaad gestrooid. Na bijna een maand was het probleem weg. Hieronder enkele plaatjes van het gebeuren.
Ook de regenafvoerslang van het terras had wat aandacht nodig. Al het water van het terras liep ongeveer de garage in. Om dat te voorkomen heb ik een soort regengoot bij de ingang van het terras gemaakt met een opvang. Vanaf die opvang loopt er een slang langs de muur die eindig op het beton voor de garage. Vandaar uit loopt het regenwater in de afvoer die midden voor de garage ligt. Alleen de bocht vanaf het asfalt naar beneden zag er erg rommelig uit.
Ik heb twee 90 graden bochten gekocht waar de slang omheen paste en deze met slangenklemmen tussen de slang gemonteerd. Ziet er een stuk beter uit. Alleen oogt het nog niet erg mooi met de tape die ik er heb gedaan. Dit zit er om om door schuren van de slang te voorkomen. Hier wil ik nog een keer iets anders omheen doen.
Voor en na plaatje hier onder.
Afgelopen juli heb ik de funderingsmuren geverfd. En in een muur zit een venster van de ruimte waar ik mijn brandhout pallets bewaar. Daar zat geen verf meer op en zag er niet meer uit. Omdat dit venster duidelijk in het zicht zit wou ik hier graag voor de winter nog wat mee doen. Zodat ook dat er een beetje netjes uitziet.
De kleur is Herregårds groen geworden. Niet een erg sprekende kleur maar wel één die mooi bij de kleur van de muur past. Nu wil ik volgend jaar de deuren in de zelfde etage ook in deze kleur verven. Voor dit jaar heb ik genoeg geverfd.
Hier onder een voor en na plaatje.
Ook moest er nog even gemetseld worden. Iets waar ik niet zo goed in ben. Een stukje van de klinkers naast het asfalt pad naar het terras zaten al een ruime los. Hoogste tijd om ze weer vast te zetten. Met wat cement en op het oog heb ik de stenen weer op de plek gemetseld. Niet helemaal vlak maar ik hoop dat al het regenwater naar het eind van de klinkers loopt en daar het beton op loopt. Dan voorkom ik van die lelijke strepen om mijn witte muur.
Aangezien het gisteren nog onverwachts mooi weer was is het ook nog gelukt om de wat witte verf op te smeren. Is dit karweitje ook helemaal klaar voor de winter.
Hier onder enkele voor en na plaatjes.
En omdat het afgelopen week mooi weer was en ze voor het weekend weer regen voorspelden ben ik afgelopen woensdag na het werk maar aan het wandelen geslagen. Het is een wandeling naar de top van de Trodlafjellet geworden. Ik vind het nog steeds leuk om bergwandelingen te maken maar door het slechte weer van de laatste tijd komt er niet veel van.
Nu is het eindelijk mooi weer en dan moet je van de gelegenheid gebruik maken. Al met al kan ik terug zien op een mooie wandeling. Heerlijk om weer eens in de zon op de top van een berg te zitten. Genieten van het uitzicht met een kop koffie.
Hier onder de de plaatjes.
En als laatste kan ik nog schrijven dat ik nog deel genomen heb aan een wedstrijd tien kilometer hardlopen. In dit geval was het de Gullmilo in Ølen. Hier loop je vanaf het winkelcentrum naar het eind van een weg die langs het fjord loopt. Daar draai je en ren je weer terug naar het winkelcentrum.
En nee, ik heb niet gewonnen. Het is mij nog nooit gelukt en het gaat mij ook niet lukken om tien kilometer in een half uur te lopen. Dat was ongeveer de tijd van de winnaar.
Maar ik was wel ontzettend tevreden met mijn eindtijd van 42 minuten en 26 seconden. Grappig genoeg had ik startnummer 69 en eindigde ik ook op de 69ste plaats. Dik tevreden en erg moe.
En zoals altijd als je ergens aan deelneemt is het lastig foto’s maken.
Maar hier onder nog enkele foto’s die ik heb gemaakt nadat ik gefinisht was. Gullmilo betekent, de gouden mijl. Oftewel de gouden tien kilometer. Als een Noor namelijk spreekt over, en mil, dan betekend dat tien kilometer.
En nu heb ik het meeste wel geschreven. Als ik nu naar buiten kijkt dan is het wel duidelijk dat de herfst in aantocht is. Dat betekend dat de tuinmeubels weer naar binnen kunnen. Het is bijna zonde van de moeite dat ik ze naar buiten heb gedragen. De zomer is tot nu toe zo slecht geweest dat ik er nauwelijks gebruik van heb ze heb gemaakt.
Wel dat was het weer voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.