Update 1 oktober 2025
En toen was het weer update tijd. Dit komt mooi uit want ik heb weer meer dan voldoende om over te schrijven.
Ik ga maar verder waar ik de vorige keer gebleven ben. En dat was het opruimen in en om het huis. Het gaat het langzaam maar zeker voor uit. Ik heb alle verf spullen die in de tussen etage lagen schoongemaakt en opgeruimd. In de bovenste etage heb ik twee kasten waar ik alle verf en verfspullen vorstvrij kan bewaren.
Vervolgens heb een gedeelte van de tussenetage schoon gemaakt en ben ik begonnen met het naar binnen halen van de tuinmeubelen. Die zet ik eerst twee dagen in de garage zodat ze mooi droog zijn en vervolgens gaan ze in de tussenetage.
Ook in de tuin ben ik bijna klaar. Hier heb ik de aardappels geoogst. Dit was aan de ene kant een succes en aan de andere kant een fiasco. Ik heb de pootaardappels niet begraven maar op het gazon gelegd met daar boven op karton en grasmaaisel. Zie de update van 8 juni.
Het was duidelijk dat de aardappels goed willen groeien met dit systeem. Ik had veel kilo’s van de paar planten die ik had. Helaas, vonden de bruine slakken mijn manier van aardappels telen ook geweldig. Ze konden mooi onder het grasmaaisel kruipen waar het vochtig en warm was. En als extra bonus was er een uitgebreid aardappel buffet.
Of te wel, ik heb geen enkele aardappel kunnen oogsten zonder schade. Ik heb nog een gedeelte geschild in de kelder maar toen met die in de keuken kwam met beter licht was het snel beslist. Die zien er niet uit. En dus, helaas, helaas, alle aardappels zijn in de afval bak verdwenen.
Als ik volgend jaar nog weer aardappels ga poten dan moet het weer op de ouderwetse manier. In de grond.
Ook het gazon is voor de laatste keer gemaaid. Er staan nog wat rode bieten in de tuin die ik misschien nog kan oogsten. Zo niet, dan is er vast wel één of ander beestje die ik daar blij mee maak.
Nu moet ik nog de gazonmaaier schoonmaken, mijn planten hoekje in de tussenetage schoon maken en de motor moet nog in de winterstalling. En dan ben klaar voor de winter.
Verder nog wat gedaan. Ja, ik heb met vier van mijn collega’s mee gedaan aan Heiso Reis.
Ja, dat ja. Dit is een dag waar teams van acht verschillende bedrijven de hele dag met elkaar strijden om de Heiso Reis bokaal.
Dit is erg populair onder de bedrijven en er zijn veel meer aanmeldingen dat er bedrijven mee kunnen doen. En dan volgt er een loting. En wij hadden geluk. We werden uitgeloot en konden voor de eerste keer mee doen.
Grappige, of vervelende, is dat je van te voren geen informatie krijgt over wat je gaat doen. Alles blijft geheim. Je krijgt wel een e-mail met een lijst met spullen die je mee moet nemen. Daar stond onder andere op, een blokfluit, zwemkleding, een kerstmanpak, een duikbril voor iedereen, van die wegwerpschoenhoesjes en nog een paar dingen.
Tevens krijgen alle teams een kleur. Wij kregen de kleur wit toegewezen en hadden daarom de hele dag een wit T-shirt aan.
Ook de plek waar je je moet melden krijg je pas te weten om acht uur ‘s morgens op de dag zelf.
We hebben dus flink lopen speculeren waar we die spullen voor nodig zouden hebben en waar we moesten beginnen.
De zaterdag zag er ongeveer als volgt uit:
Om kwart voor acht hadden we ons verzameld en om acht uur kwam het sms’je waar alle teams zicht moesten verzamelen. Dat bleek in Etne te zijn.
Daar aangekomen kregen we instructies en werd gecontroleerd of we alles mee hadden.
Vervolgens gingen alle teams met twee minuten tussen ruimte aan de wandel. Eerst een stuk door een woonwijk waar we op het eind een rebus moesten oplossen.
Vervolgens ging het via de oude postweg richting Skånevik. Dit bleek een pittige wandeling te zijn van zo’n twee uur.
Halverwege moesten we nog weer een rebus oplossen. Waarna we eindigden in een soort teambuildingskamp. Hier moesten we pijl en boog schieten, bijl gooien en twee teambuilding oefeningen doen.
Daarna ging het verder richting Skånevik. Halverwege kwamen we de kerstman tegen. Van hem kreeg iedereen een zangtekst. Dit lied moesten we oefenen en dan tijdens het avond programma moesten we dit op het podium ter gehore brengen.
In Skånevik zelf moesten we weer een rebus oplossen, moesten we in een tweehands winkel uitvinden waar al die oude gebruiksvoorwerpen die ze uitgestald hadden voor ons, vroeger voor gebruikt werden.
Vervolgens moesten we in een museum met allerlei oude bootmotoren antwoord vinden op allerlei vragen.
Om vervolgens in een park te belanden waar we met ja en nee vragen moesten raden wie er in het pak en achter dat masker zat.
Vervolgens ging het naar de lagere school in Skånevik waar we individueel examen moesten afleggen. Ik moest een examen Noors doen. Een collega moest examen doen in maatschappijleer, een ander moest blokfluit spelen, nummer vier moest een vogel nestkastje spijkeren en nummer vijf moest een hollandaisesaus maken.
Daarna ging het naar buiten naar het schoolplein. Daar moest een collega zo lang mogelijk aan een stang blijven hangen, een andere moest met de knieën in een hoek van negentig graden zo lang mogelijk tegen een muur aan hangen, vervolgens moest een collega zo snel mogelijk een grote band van de ene kant naar de andere kant van het schoolplein wentelen, en nummer vier moest zijn benen tussen twee stangen houden met stroom erop. Kreeg je een stroomstoot dan was je af. En ik moest in het verwarmde openluchtzwembad naast de school vijftig meter vrije slag wedstrijdzwemmen.
Als bijna laatste moesten we met het hele team het zwembad in. Daar moesten we een Ikea kruk van de bodem vissen die we vervolgens met ons hoofd onder water, onder water uit de verpakking moesten halen en monteren.
Na het monteren zijn we nog even de sauna ingedoken om weer een beetje op temperatuur te komen. Het water was wel warm maar ook niet zo warm. En dan is even in een hokje zitten waar het honderd graden is wel lekker.
En toen was het douchen en nette kleren aan om vervolgens naar het feestlokaal te gaan. Daar kregen we avondeten, koffie en gebak.
En als laatste moesten we dus nog even het podium op om een liedje te zingen. Het is gelukt maar ik hoop niet dat ik ooit de video te zien krijg waar dat op staat. Er zat weinig zangtalent in onze groep en volgens mij ziet het er ontzettend amateuristisch uit.
En als allerlaatste werd er bekend gemaakt wie welke onderdelen gewonnen had. En dan natuurlijk de eindstand. We hadden het wel aardig goed gedaan. Als je de lijst omdraait staan we boven aan.
Omdat ik de hele dag zelf actief mee deed is het erg lastig om steeds foto’s te maken van wat we gedaan hebben. Maar hier onder staan nog enkele plaatsje van wat activiteiten. Diegene die op Facebook zit kan zoeken naar heiso reis. Hier liggen meer foto’s en video’s.
En daarmee is de koek nog niet op. Want afgelopen zaterdag was het tijd voor de jaarlijkse halve marathon(21.1km) van Bjoa. En daar had ik me ook voor aangemeld. En dat betekend dus dat ik afgelopen zaterdag op hoog tempo een rondje door de bossen van Bjoa heb gelopen.
Nu had ik geluk. Een stukje in de wedstrijd kwam ik bij iemand te lopen die ongeveer hetzelfde tempo had als ik. Ik ben er bewust naast gaan lopen zodat we elkaar opjoegen. Ik heb hem ongeveer tot 16 kilometer bij kunnen houden. Erg vermoeiend maar ik heb hem na de finish nog even gesproken en we waren het er beide overeen dat als we elkaar niet zo opgejaagd hadden dan hadden we niet zo’n goed eind resultaat gehad.
Mijn eindtijd was 1 uur, 36 minuten en 30 seconden.
Mee nemend dat ik niet veel getraind heb en de twee weken voor de halve marathon snip verkouden was ben ik zeer tevreden met het resultaat.
Maar het was wel een slijtage slag. De laatste drie kilometer moesten de tanden echt op elkaar en moest ik de laatste energie helemaal uit mijn kleine teen halen.
Aangezien ik zelf heb gelopen heb ik dus ook geen foto’s ook op Facebook valt niets te vinden.
En nu heb ik nog een klein stukje koek over.
De zondag na de halve marathon wou ik even de benen strekken en ben ik nog even naar de top van de Låklinuten gewandeld. Dat was al een tijd geleden dat ik daar geweest was en het is ook een tijd geleden dat ik foto’s vanaf die top op mijn site heb gezet.
En dus, hier onder een paar plaatjes vanaf de top van mijn favoriete topje.
En als allerlaatste gaan we nog even terug naar Ålesund. Daar heb ik ook gewandeld en hier onder vindt je wat foto’s van de wandeling naar de top van de Høgsvora. Dit puntje steekt 1163 meter boven zeeniveau uit. Mooie wandeling boven de boomgrens met de hele tijd mooie uitzichten.
Wel en nu stop ik ermee. Deze update is drie A4tjes lang en dat is genoeg voor deze keer.
Oftewel, dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.